μια φράση σου αρκεί
κι ας μην σε ερωτεύτηκα ποτέ
πόσο κρίμα που δεν πρόλαβα να σε ερωτευτώ πρώτος
Αγαπημένη μου Μάχη
Γιατί με τιμωρείς με την τέχνη σου; Μου αρκούν οι δικές μου φοβίες για την επάρκεια που δεν έχω, γιατί πρέπει να το βλέπω και μπροστά μου; Συχνά καρδιοχτυπώ, πολύ πιο συχνά όταν εμπλέκεται μια γυναίκα, ακόμα πιο συχνά όταν μου αρέσει. Ναι, έχω τα δικά μου κολλήματα. Όμως, με χαρά και με θλίψη τώρα καρδιοχτυπώ για μερικές λέξεις στη σειρά που δεν έχουν καν σχέση με μένα.
Γιατί δεν μπορώ να είμαι τόσο κοντά μου όσο εσύ με σένα; Σ' αγαπώ που είσαι αυτή που είσαι. Μεγαλύτερο μυστήριο και μεγαλύτερη ευλογία από την κατάστασή σου δεν υπάρχει. Και μεγαλύτερο κρίμα υποθέτω.
Αγαπημένη μου Μάχη
Απολαμβάνω τα χτυπήματα που δέχεται η καλλιτεχνική μου περηφάνεια όταν έρχομαι αντιμέτωπος με τις εκφράσεις σου. Ανακουφίζομαι και μπαίνω στη θέση μου διαβάζοντας και ακούγοντάς σε να εξηγείς πως πρέπει να γίνεται. Κι ας ξέρω πόσο θα ξυνίσεις τη μούρη σου όταν τα δεις αυτά. Πόσο σπάνια αναγκάζομαι να αποδεχτώ τη μοίρα της μετριότητας. Πόσο σπάνια αναγκάζομαι να αποχωρήσω κρυφά, από μια πόρτα που δεν κλείνει καν με βρόντο από ένα δωμάτιο γεμάτο αλήθειες και ψέμματα που έχουν θέση, με τις τσέπες μου γεμάτες αλήθειες και ψέμματα που δεν έχουν καμία μα καμία θέση.
Αγαπημένη μου Μάχη
Δεν μυξοκλαίω. Αν και όλο αυτό μοιάζω να κάνω τελευταία. Όχι, σήμερα η μέρα ανήκει σε σένα και την αλήθεια που πρεσβεύεις επάξια. Η υπερβολή είναι στοιχείο μου, το ξέρουνε όλοι. Το δικό σου είναι η συνδεσιμότητα, θα πω εγώ. Αλλά εγώ δεν ξέρω. Εγώ ξέρω πως όταν στο δωμάτιο αλλάζει το κλίμα, πρέπει, ή να φεύγεις, ή να αλλάζεις.
Αγαπημένη μου Μάχη
Το δωμάτιο σου μοσχοβολάει ανθρωπίλα. Κι εγώ δε θέλησα ποτέ κάτι περισσότερο απ' το να γίνω άνθρωπος. Σ' ευχαριστώ.
κι ας μην σε ερωτεύτηκα ποτέ
πόσο κρίμα που δεν πρόλαβα να σε ερωτευτώ πρώτος
Αγαπημένη μου Μάχη
Γιατί με τιμωρείς με την τέχνη σου; Μου αρκούν οι δικές μου φοβίες για την επάρκεια που δεν έχω, γιατί πρέπει να το βλέπω και μπροστά μου; Συχνά καρδιοχτυπώ, πολύ πιο συχνά όταν εμπλέκεται μια γυναίκα, ακόμα πιο συχνά όταν μου αρέσει. Ναι, έχω τα δικά μου κολλήματα. Όμως, με χαρά και με θλίψη τώρα καρδιοχτυπώ για μερικές λέξεις στη σειρά που δεν έχουν καν σχέση με μένα.
Γιατί δεν μπορώ να είμαι τόσο κοντά μου όσο εσύ με σένα; Σ' αγαπώ που είσαι αυτή που είσαι. Μεγαλύτερο μυστήριο και μεγαλύτερη ευλογία από την κατάστασή σου δεν υπάρχει. Και μεγαλύτερο κρίμα υποθέτω.
Αγαπημένη μου Μάχη
Απολαμβάνω τα χτυπήματα που δέχεται η καλλιτεχνική μου περηφάνεια όταν έρχομαι αντιμέτωπος με τις εκφράσεις σου. Ανακουφίζομαι και μπαίνω στη θέση μου διαβάζοντας και ακούγοντάς σε να εξηγείς πως πρέπει να γίνεται. Κι ας ξέρω πόσο θα ξυνίσεις τη μούρη σου όταν τα δεις αυτά. Πόσο σπάνια αναγκάζομαι να αποδεχτώ τη μοίρα της μετριότητας. Πόσο σπάνια αναγκάζομαι να αποχωρήσω κρυφά, από μια πόρτα που δεν κλείνει καν με βρόντο από ένα δωμάτιο γεμάτο αλήθειες και ψέμματα που έχουν θέση, με τις τσέπες μου γεμάτες αλήθειες και ψέμματα που δεν έχουν καμία μα καμία θέση.
Αγαπημένη μου Μάχη
Δεν μυξοκλαίω. Αν και όλο αυτό μοιάζω να κάνω τελευταία. Όχι, σήμερα η μέρα ανήκει σε σένα και την αλήθεια που πρεσβεύεις επάξια. Η υπερβολή είναι στοιχείο μου, το ξέρουνε όλοι. Το δικό σου είναι η συνδεσιμότητα, θα πω εγώ. Αλλά εγώ δεν ξέρω. Εγώ ξέρω πως όταν στο δωμάτιο αλλάζει το κλίμα, πρέπει, ή να φεύγεις, ή να αλλάζεις.
Αγαπημένη μου Μάχη
Το δωμάτιο σου μοσχοβολάει ανθρωπίλα. Κι εγώ δε θέλησα ποτέ κάτι περισσότερο απ' το να γίνω άνθρωπος. Σ' ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου