Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2024

Ένα ον σαπίζει στο έδαφος κι εσύ ζουμάρεις

Ένα απέραντο σύμπαν

που τα μάτια σου δεν αρκούν να το δουν ολόκληρο

συσπάς τους αόρατους μύες των ματιών σου και ζουμάρεις


ένας γαλαξίας

γεμάτος από όντα που αναλύουν τις πραγματικότητές τους

κάποια βλέπουν ακτινοβολία

άλλα μυρίζουν ύλη

άλλα αντιλαμβάνονται κύματα

άλλα γεύονται τον μαγνητισμό, καταναλώνουν την ενέργεια των κουάρκ σαν φαγητό

ζ ο ύ ν

κι εσύ ζουμάρεις

https://www.youtube.com/watch?v=1CLo8Kqu8vc&ab_channel=SlitherMusic

ένα ηλιακό σύστημα

καταιγίδες κρυστάλλων, άνεμοι σαρώνουν ερήμους

έρημοι σαρώνουν το πνεύμα σου

λευκό φως από το άστρο που διαφεντεύει τα γύρω, διαφεντεύει και σένα πλέον

αφήνεις τις άλλες αισθήσεις να σβήσουν και αφοσιώνεσαι στην ακτινοβολία

πάγοι, υγρά μέταλλα, θερμοκρασίες, νερό και χώμα

ύλη που πήρε μορφή

- και επειδή ο χρόνος δε μετριέται σε τέτοιες κλίμακες -

ύλη που πήρε μορφή

π ρ ι ν   α π ό   τ ο   τ ώ ρ α

κι εσύ ζουμάρεις


ένας πλανήτης που βρίθει από κίνηση

ζωή δεν γνωρίζεις τι είναι, αλλά ο πλανήτης την έχει ορίσει για σένα

σύμφωνα με τη ζωή του πλανήτη, ο πλανήτης αυτός είναι γεμάτος ζωή

κι εσύ βλέπεις την ύλη του πλανήτη να έχει μετατραπεί σε χίλια δύο

ό ν τ α

που κινούνται με σκοπό ή δίχως σκοπό στην επιφάνεια του πλανήτη

ζουν κι αυτά

κι ας είναι η ύλη που τα αποτελεί δεδομένο οτι θα αλλάξει μορφή

ίσως στην άλλη της μορφή να ξεχάσουν πως ζουν

και απλά να στέκονται ακίνητα

χώμα που ήταν ον

ον που πηγαίνει προς το χώμα

με ταχύτητα φωτός στα μάτια σου

με ταχύτητα γρηγορότερη απ' όσο θα ήθελαν, στα μάτια τους

κι εσύ ζουμάρεις


είσαι στο έδαφος και η ύλη ποικίλει

ζωντανή ύλη που λέγεται  ζ ώ ο  γυρίζει στην επιφάνεια

νεκρές γεωμετρίες ξεπηδούν από το έδαφος σαν κατάρες

συγκεντρώσεις ύλης και όντων

τις λένε πόλεις κι εσύ τις λες πόλεις μαζί τους

μια από αυτές τις   π ό λ ε ι ς   απλώνεται μπροστά σου σαν λαδιά

κι ας μην ξέρεις τι είναι το λάδι

αυτό το άπλωμα το έχεις ξαναδεί, αυτή την   μ ό λ υ ν σ η

χαρακιές ευκολίας χωρίζουν τις γεωμετρίες δημιουργώντας νέες γεωμετρίες

πιο πολύπλοκες

ίσιες γραμμές στο σύμπαν...

το είδαμε κι αυτό

ακολουθάς με τα νεαποκτηθέντα σου μάτια μια τέτοια γραμμή  χώματος πάνω σε χώμα 

και σε οδηγεί σε μια γεωμετρία

ζουμάρεις


η γεωμετρία αυτή

που τα όντα τη λένε   σ π ί τ ι   αν και δε θυμίζει σε τίποτα σπίτι

καταφύγιο της ύλης από την ύλη - ας πούμε αυτό για ευκολία

απ' έξω κοιτάζεις τα ανοίγματα που έχει το σπίτι

σα να μην μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν να είναι μέσα ή έξω τα όντα

κι ενώ το άστρο βλέπει την πλευρά του πλανήτη τη στιγμή ετούτη

και λούζονται όλα με την ακτινοβολία του

μέσα στο σπίτι επικρατεί σκοτάδι

ζουμάρεις λοιπόν

https://www.youtube.com/watch?v=beo_V3BnOfo&ab_channel=WherePostRockDwells

και μέσα στο σπίτι που δεν είναι σπίτι είναι λογής λογής θαύματα

ύλη επεξεργασμένη από τα όντα σχηματίζει νέες γεωμετρίες

λες και δεν έφταναν οι προηγούμενες

ο χώρος πλέον είναι ασφυκτικός

τα όντα λες και θέλουν να ακουμπούν κάπου το χέρι τους συνέχεια

ίσως νιώθουν μόνα τους στο κενό

το κενό που σου αρέσει τόσο

μέσα στους κλειστούς χώρους του σπιτιού

τα   δ ω μ ά τ ι α

η ύλη οργιάζει

κάθε της έκφανση είναι αφημένη στο έλεος της τυχαιότητας

σαν να βαρέθηκε το ον του σπιτιού τις γεωμετρίες και αγκάλιασε το χάος

τα λέει σκουπίδια αλλά προτού γίνουν σκουπίδια και αφού έγιναν σκουπίδια ήταν

ύλη

τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο

αλλάζει μορφές, αλλάζει χρήσεις

ποτέ δεν είναι κενή, ποτέ δεν είναι κάτι λιγότερο από αυτό που είναι

στη μέση ενός   δ ω μα τ ί ο υ

ένα ον σαπίζει στο έδαφος

κι εσύ ζουμάρεις


έχει προεκτάσεις διάφορες

που όλες μοιάζουν να έχουν λειτουργίες μυστήριες

αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από δέκτες

σε σημείο που καταλήγει να είναι ολόκληρο ένας δέκτης

εκπέμπει κιόλας; ποιος ξέρει

γύρω του τα   σ κ ο υ π ί δ ι α   σωρεύονται

αλλά αυτό το ον μάλλον έχει αρχίσει να μεταλλάσσει την ύλη του

γιατί οι λειτουργίες του ως ον έχουν πάψει

οι προεκτάσεις του είναι ακίνητες, μαύρες και λιώνουν

γίνονται ένα με την ύλη γύρω τους

είναι   ν ε κ ρ ό 

έτσι θα έλεγαν τα γύρω όντα αν το έβλεπαν

εμάς δεν μας κάνει κάποια εντύπωση αυτός ο θάνατος

κανένας θάνατος δηλαδή

γιατί ταυτόχρονα κάπου αλλού

συμβαίνουν άπειρες γεννήσεις, αν χρησιμοποιώ σωστά τη λέξη

καλύτερα η λέξη   με τ α λ λ ά ξ ε ι ς

όμως ζουμάρεις λίγο ακόμα


και η προέκταση του όντος που δείχνει σημαντικότερη

το   κ ε φ ά λ ι

έχει πέσει στο πλάι

δίπλα του συσκευές επικοινωνίας, άτονες και σιωπηλές

αυτό το ον σταμάτησε να λειτουργεί όπως πριν

αλλά δεν ξέρουμε γιατί

είχε κάποια ανάγκη που δεν ικανοποιήθηκε;

τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα;

του έλειψαν τα απαραίτητα υλικά για να διαιωνίσει την επιβίωσή του;

δε μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις

άλλωστε η ύλη δεν πεθαίνει

μόνο μεταλλάσσεται


νομίζω είδαμε αρκετά

κι έτσι απομακρύνεται το οπτικό πεδίο από το νεκρό ον

ο πλανήτης μικραίνει

το άστρο γίνεται ένα από τα πολλά

ο γαλαξίας γίνεται μια κουκκίδα

προοπτική

ενδιαφέρον ζήτημα

όμως καθώς εγκαταλείπουμε τους δέκτες ακτινοβολίας μας

τα   μ ά τ ι α   μας

που δεν τα χρειαζόμαστε πια

χάνει και αυτό τη σημασία του

πλέον η ύλη είναι μια σούπα μπροστά μας

είδαμε το θαύμα μας και σήμερα


ένα ον πέθανε

και τα γύρω του όντα έκλαψαν και η ζωή τους άλλαξε

μόνο που χρειάστηκε να κάνουμε τόσο και τόσο ζουμ για να το δούμε

και να φτιάξουμε μάτια

και να βρούμε το σπίτι τους

και το δρόμο τους

και τις γεωμετρίες τους

και να αντιληφθούμε την ύλη όπως την αντιλαμβάνονται αυτά


προοπτική

ενδιαφέρον ζήτημα

Τρίτη 2 Ιανουαρίου 2024

Κάτι μου λείπει

https://www.youtube.com/watch?v=JPyaFR7poL4&ab_channel=chiffmonkey

Είμαι πολύ θλιμμένος που μου λείπεις, αλλά οφείλω να το παραδεχτώ. Και νομίζω δε μου λείπει καν το "εσύ".

Κάτι μου λείπει αλλά αποκλείεται να είσαι εσύ. Εσύ μου φέρεσαι απαίσια και με ασέβεια. Με κτητικότητα και αδιαφορία. Σαν να σου ανήκω και σαν να μη με γνωρίζεις καν. Αποκλείεται να μου λείπει κάτι τόσο άθλιο όσο εσύ και η συμπεριφορά σου. Και δεν το γράφω ποιητικά: οτι αποκλείεται, δηλαδή οτι όντως συμβαίνει να μου λείπεις, αλλά θέλω να βάλω και μια αντίθεση μέσα.

Όχι, όντως αποκλείεται. 

Όσο ξαναβρίσκω την αξία μου, γιατί είμαι ακόμα κουρασμένος από την υπερπροσπάθεια να δουλέψει η σχέση μας, όσο προσπαθώ να συνέλθω, λαμβάνοντας υπόψη βέβαια τα πισωγυρίσματα και τις αναποδιές που έφερε ο εγωισμός σου και η ανωριμότητά μου, όσο λοιπόν απομακρύνομαι από αυτό, δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα να μου λείπει. Αποκλείεται.

Καμία φροντίδα, μηδέν ενσυναίσθηση και αναπάντητα ερωτήματα. Αυτά λοιπόν, δε μου λείπουν καθόλου. Ναι, κάποια πράγματα δικά σου μπορεί να μου λείπουν, όμως έχουν μικρύνει, έχουν γίνει μόρια καλοσύνης στην απεραντοσύνη της αθλιότητας στην οποία εξελίχθηκε αυτή η σχέση. 

Αλίμονο, λυπάμαι πολύ για αυτό. Όμως αυτό συνέβη.

Κι έτσι, για να επανέλθω στο θέμα μου, που δεν είσαι εσύ αλλά εγώ, αποκλείεται να μου λείπει αυτή η πικρή γεύση. Αποκλείεται να κλείνομαι σπίτι μου και να φροντίζω τον εαυτό μου όσο και όπως μπορώ, γιατί μου λείπει "αυτό". Κάτι άλλο μου λείπει, και σιγά σιγά, θέλω να γνωρίσω ακριβώς το τι είναι, για να μπορέσω και να το αποκτήσω. Και βασικά είναι όλα όσα με έκανες να παρακαλάω για να τα πάρω. 


συντροφικότητα χωρίς τοξικότητα

εμπιστοσύνη χωρίς συμβόλαια

φροντίδα χωρίς παρακάλια

σεξ χωρίς πρέπει

ατομικότητα χωρίς ενοχές

ενδιαφέρον χωρίς άγχος

αγάπη χωρίς εγκατάλειψη

συζήτηση χωρίς σπρώξιμο

ερωτήσεις με απάντηση

εγωισμός με ισότητα

ζήλεια με κατανόηση

θράσος χωρίς κακοποίηση

εκμυστηρεύσεις χωρίς κόμπλεξ

κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα


κάποια από τα παραπάνω πάνε και για μένα, αυτό είναι και μια προειδοποίηση. Όμως, σίγουρα δε θα μου λείψουν όλες οι διαστροφές αυτής της σχέσης. Ευτυχώς πέθανε. Κάθε θάνατος ενός αγαπημένου μου προσώπου, μεταφορικός θάνατος εννοώ, με πονάει, κάπου μέσα μου, βαθειά, σαν κάτι να ξεριζώθηκε. Έτσι πόνεσα και θα πονάω με τη σκέψη σου. Αλλά ευτυχώς, αυτό το ανέκδοτο τελείωσε.