https://www.youtube.com/watch?v=fr1YFqN7lAk&ab_channel=spidermarios
Νιώθω καλά. Νιώθω επιτέλους καλά, κι αυτό μου επιτρέπει να θελήσω πάλι πράγματα. Δεν θα ευοδωθούν; Ας είναι. Μπορώ, επιτέλους να επιθυμήσω ξανά.
Ανάσα.
Στο νησί που θα πάω φέτος θέλω να κάνω ένα και πολλά πράγματα:
Το ένα και κύριο πράγμα που θέλω να κάνω είναι το εξής. Θέλω να ξυπνήσω ένα πρωί, να φορέσω το άσπρο λινό μου πουκάμισο (αυτό που έχω ειδικά για τις πεζοπορίες σε θερμά κλίματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, με μακρύ μανίκι), να τυλιχτώ με το ύφασμά μου στο κεφάλι, να βάλω τα αθλητικά και τις χοντρές μου κάλτσες για να μη γλιστράνε τα πόδια μου στα νησιωτικά βράχια, να ζωθώ με τσάντα και τσαντάκι, ακουστικά και γυαλιά ηλίου...
και να γυρίσω όλο το νησί μέσα στην κόλαση του ελληνικού καλοκαιρινού μεσημεριού.
Θέλω να νιώσω τον ήλιο να με λιώνει, τα μάτια μου να καίγονται από τη λάμψη του, να γδαρθώ στα κοφτερά βράχια του νησιού, να αφήσω αίματα και ιδρώτα στα χώματά του, να αφήσω τον στριφνό άνεμο να με θερίζει, να παγώνει τον ιδρώτα μου, να μη με αφήνει να σταθώ πάνω στις κορυφές που θα περάσω.
Λένε κάποιοι πως αυτή η ταλαιπωρία δεν τους δίνει τίποτα. Εγώ λέω πως δεν γνωρίζετε πως να ζείτε, no offence. Ή πιο σωστά, full offence.
Φύση, σε προκαλώ, θανάτωσέ με ένα καλοκαιρινό μεσημέρι, στη μέση του Αιγαίου. Αν μπορείς.
Ύβρις; Μπορεί.
Ανάσα.
Να ξαπλώσω να κρυφτώ από τον άνεμο για λίγο. Να βρω σκιά στις απόκρημνες πλαγιές. Να συρθώ με τον κώλο στις κατηφόρες. Να πονέσω, να υποφέρω, να βυθιστώ στο περιβάλλον με όλη μου την ύπαρξη. Να χαθώ, να μη με αναγνωρίζουν οι άνθρωποι, να γίνω αγριάνθρωπος, τελειωμένο ερείπιο, ένα με τις σπασμένες πέτρες.
Τα αγκάθια, τα έντομα, το φασκόμηλο, η θάλασσα, το ξεθωριασμένο γαλάζιο του μεσημεριού, όλα εντυπωμένα στο σώμα και το μυαλό μου σαν τατουάζ.
Άραγε όταν με φυλακίσουν σε ένα μαύρο και φρικτό κελί ή όταν πεθάνω, αυτές οι εμπειρίες θα χαθούν; Τι είδους θάνατος μπορεί να ξεριζώσει αυτές τις αισθήσεις;
Προκαλώ τον θάνατο να με κάνει να ξεχάσω τη ζωή λοιπόν.
Ύβρις; Μπορεί.
Ανάσα.
Έλα μαζί μου, σου υπόσχομαι μόνο τριβή με την αλήθεια. Τίποτε άλλο. Σου υπόσχομαι πως θα υποφέρεις. Σου υπόσχομαι πως μετά θα θέλεις κι άλλο. Σου υπόσχομαι πως θα χορτάσεις με ξερό χώμα και θα ξεδιψάσεις με αλμυρό νερό. Σου υπόσχομαι πως θα αντέξεις όσο επιθυμείς. Σου υπόσχομαι πως θα ζήσεις για πάντα όσο θα περπατάμε. Σου υπόσχομαι πως θα υποφέρεις τη ζωή.
Ψεύτικες υποσχέσεις λες; Μπορεί.
Ανάσα.
Μετά από πολλά γραψίματα και ιστορίες, κατάλαβα γιατί γράφω για αληθινές και φανταστικές εμπειρίες. Γιατί θέλω παρέα. Κι αφού δεν έχω συνήθως στις περιπέτειές μου, μου αρέσει τουλάχιστον να λέω τις ιστορίες. Κάπως νιώθω πως βιώνουμε κάτι κοινό, έστω κι έτσι.
Μαλακίες; Μπορεί.
Μια τελευταία ανάσα.
Εφόσον κατάφερα να νιώσω πάλι καλά, όλα καλά. Φοβάμαι ακόμα και να το πω, αλλά πρέπει να εξασκηθώ. Νιώθω καλά. Και ανυπομονώ να ρισκάρω τη ζωή μου για να ζήσω τη ζωή όσο πιο βαθειά τολμάω.
Θα έρθεις μαζί μου;
