https://www.youtube.com/watch?v=7q1YwYQyVaY&ab_channel=JojoMayer%26Nerve-Topic
Βιώνουμε το τέλος του κόσμου
Αυτή η κουβέντα τρέχει σε κάθε παρέα, σε κάθε οικογένεια, σε κάθε καφενείο και σε κάθε υπνοδωμάτιο. Βιώνουμε το τέλος του κόσμου. Υπάρχουν μέρες που αυτό είναι πολύ θλιβερό. Ξέρω όμως οτι ανάμεσα στον κόσμο που γυρνάει τον κόσμο, υπάρχει αυτή η φυλή ανθρώπων που βιώνουν το τέλος του κόσμου κάπως διαφορετικά.
Μέσα από τα προνόμιά μας, απολαμβάνουμε την κατάρρευση του σάπιου κόσμου. Ταυτόχρονα καταριόμαστε τις ατομικότητες που έφεραν τον κόσμο σε αυτό το σημείο. Ίσως τις πολεμήσουμε κιόλας.
Γιατί, ναι, επιθυμώ να δω αυτόν τον κόσμο, τον σάπιο, να πέφτει και να τσακίζεται. Ταυτόχρονα όμως, μου λείπει η φύση, η ξεγνοιασιά, οι προοπτικές, οι ορίζοντες.
Βιώνουμε το τέλος του κόσμου και ο ορίζοντας έχει στενέψει τόσο.
Κάποιοι θα επιζήσουν κι από αυτό το τέλος βέβαια, και κάποια στιγμή θα ανοίξουν τα μάτια τους σε ένα διαλυμένο αλλά καθαρό τοπίο. Και θα πάρουν πέτρες από τα χαλάσματα και θα ξαναχτίσουν. Και θα σηκώσουν το βλέμμα και θα ατενίσουν.
Και μέσα από τα ερείπια θα ανατείλει ξανά μια φύση, μέσα από την καταστροφή, μια ομορφιά. Μέσα από το χάος, μια νέα τάξη. Μέσα από το σκότος, ένα νέο φως.
Θα ήθελα πολύ να είμαι εκεί, να το δω να τυφλώνει την καρδιά μου.
Τίποτα δε λέει "άνθρωπος" πιο πολύ, από τη θέληση για δημιουργία.
Τίποτα δε λέει "άνθρωπος" πιο πολύ από την τάση για καταστροφή.
Μια συνεχής πάλη που εν τέλει ισοπέδωσε το μέρος που κατοικούμε. Τι να 'ταν πιο διαλυτικό; Η δημιουργίες μας ή οι καταστροφές μας; Αυτός ο κόσμος, όπως τον εξελίξαμε, με κούρασε. Ονειρεύομαι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο.
Να ξυπνήσω μια μέρα, σε έναν κόσμο που θα χωράει την θέλησή μου για δημιουργία.
