κρυμμένο κάπου βαθειά μέσα στο μυαλό μου
είναι αυτό που πάει στραβά με μένα
ποιος θα το βρει;
ποιος θα το βγάλει;
ποιος θα αρματωθεί μια μπατονέτα
να τη χώσει στο αυτί μου
να καταφέρει να με γιάνει;
δεν έγινα ποτέ αυτό που ήθελα μικρός
ούτε αυτό που ήθελα μετά από αυτό
ούτε αυτό που ήθελα πριν από λίγο καιρό
ούτε αυτό που ήθελα πριν λίγο
το άγχος μου;
μην καταντήσω να μισώ αυτά που έχω λατρέψει αιώνες τώρα
μοιάζουν αιώνες τα έτη που αναπνέω
γιατί είναι αιώνια η αγάπη που τους τρέφω
το άγχος μου.
μην και ξεπέσω σε ανθρωπάκο που μισεί
γιατί φοβάται να ανοίξει την καρδιά του άλλο πια
αρνούμαι να επιτρέψω στο μυαλό μου να εκλογικεύσει άλλο τον πόνο
γιατί εν τέλει θα φοβάμαι να πονέσω
άρα θα φοβάμαι να πηδήξω
πάνω από ρυάκια, ποταμάκια, ανθρώπους και κάγκελα
κάθε μου πήδημα ένα ρίσκο
κάθε νησί ένα ρίσκο
κάθε έρωτας ένα ρίσκο
κάθε αγάπη ένα ρίσκο
αρνούμαι να επιτρέψω στον εαυτό μου να μην παίρνει άλλα ρίσκα
να μην πηδά
να μην πηγαίνει σε νησιά
να μην αγαπά
το άγχος μου;
μην με κερδίσουν οι πληγές
και καταλήξει να επουλώνεται το σώμα μου ανούσια
μιας και ένα σώμα πληγωμένο
μόνο για να μπορέσει ξανά να πληγωθεί
γιατρεύεται
