επανεγγραφή

https://www.youtube.com/watch?v=X9e8YVwFNWw

Κι όπως περπατάς προσεκτικά στο χαλασμένο πεζοδρόμιο
ξέρεις εκεί που έχουν σπάσει οι πλάκες και έχει μείνει το στενό κομμάτι και κάνεις ισορροπία
και νιώθεις σαν πρωταθλήτρια της ενόργανης

-γιατί εγώ πάντα τις γυναίκες έβλεπα στους ολυμπιακούς
εκεί λάτρεψα τις γυναίκες
τα κορίτσια
τις κοπέλες
όλες τους

τα καλοκαίρια στους ολυμπιακούς που κάνανε ενόργανη-

και θυμάμαι τότε
κλεισμένος στο μέσα δωμάτιο στο εξοχικό μας τα μεσημέρια που δε μας άφηναν να βγούμε να παίξουμε
να βάζουμε ΝΕΤ να δούμε ολυμπιακούς
κι εγώ να θαυμάζω τα κορμιά
και από τότε θυμάμαι
πάντα το βλέμμα μου στεκότανε στα πρόσωπα
κι ενώ η εφηβεία μου οργίαζε και παρακαλούσε για κοντινά πλάνα στα πανέμορφα σώματα των κοριτσιών
τελικά αυτό που με κέρδιζε και με κερδίζει
είναι τα πρόσωπα

θεέ μου σ ευχαριστώ που με άφησες να δω τα πρόσωπα των γυναικών
και που μερικά από τα πιο όμορφα πρόσωπα τα φίλησα
και τα έπιασα
και τριφτήκαμε μάγουλο με μάγουλο και ζυγωματικό με ζυγωματικό

σαν να περπατάω σε δοκό ισορροπίας νιώθω
όταν κοιτώ αυτά τα πρόσωπα
νιώθω σαν να είμαι έτοιμος να πέσω
και ταυτόχρονα σαν να είναι πολύ ξεκάθαρο αυτό που πρέπει να κάνω:

απλά να μείνω όρθιος
να κάνω τις καλύτερες φιγούρες μου
και να ελπίζω να βγω πρώτος στη βαθμολόγησή τους

επανεγγραφή
το τραγούδι της αρχής κάποτε ήταν το πιο όμορφο τραγούδι στον κόσμο
επειδή άνηκε στην πιο όμορφη ανάμνηση
που είχα με την πιο όμορφη κοπέλα στον κόσμο
επανεγγραφή
το τραγούδι της αρχής είναι ένα όμορφο τραγούδι
που ανήκει σε μια όμορφη ανάμνηση
που είχα με μια όμορφη κοπέλα
επανεγγραφή
το τραγούδι της αρχής
κάποτε θα αντικατασταθεί από ένα άλλο εξίσου όμορφο

η ομορφιά στον κόσμο είναι άπειρη
ευτυχώς
σαν τις αθλήτριες ενόργανης στους ολυμπιακούς
ή τις αθλήτριες γενικότερα
ή τις γυναίκες γενικότερα
αιώνιες υπάρξεις, ένα ατέλειωτο σύμπαν ομορφιάς
κι εγώ πεπερασμένος
προσπαθώ να υπάρξω δίπλα τους θαρραλέος
μα τυφλώνομαι συχνά και πέφτω απ' τη δοκό
και κάθε ξανανέβασμα είναι λίγο πιο δύσκολο από το προηγούμενο

Αναχώρηση, τι υπέροχη λέξη

Πότε θα γεράσω αρκετά; Τόσο δηλαδή που να μη θέλω άλλο να ταξιδέψω με τα πόδια, που να μην τραβάνε τα πόδια μου δηλαδή; Πότε θα κουραστώ να ονειρεύομαι να περπατάω ή να κάνω ποδήλατο προς το πουθενά με χάλια καιρό ή με καλό καιρό και με το μυαλό μου στον καιρό,

πότε θα σταματήσω να θέλω να ταξιδέψω αληθινά, πως λέμε

"δεν τρως κάτι άμα το καταπίνεις, πρέπει να το μασήσεις",

έτσι και τις αποστάσεις, δεν μπορείς να τις καταπιείς, πρέπει να τις μασήσεις, να τις πας λίγο λίγο, όλες όλες, όλο όλο, κάθε μέτρο και κάθε βήμα για να ταξιδέψεις αληθινά και όχι απλά να μεταφερθείς κάπου.

Και πότε θα κουραστώ να θέλω να αγγίζω κάθε δέντρο που περνάω, πότε θα με κουράσουνε τα καλοκαίρια και οι υποσχέσεις που δίνουν για ταξίδια

-πέρα από καλοκαιρινούς έρωτες φυσικά και ποτά και χορό και μουσική και παρέες-

δίνουν υπόσχεση για ταξίδια, αληθινά ταξίδια, όχι μεταφορές προϊόντων που τυχαίνει να αναπνέουνε, δε με κουράζουν ακόμα τα καλοκαίρια παρόλο που κάνει χρόνο το χρόνο και πιο πολύ ζέστη, οπότε σε αυτούς και αυτές που έφτασε Αύγουστος και κουράστηκαν από το καλοκαίρι, αναφωνώ

"μα δεν ξεκίνησε ακόμα το καλοκαίρι"

ή μάλλον πιο σωστά

"το καλοκαίρι δεν ξεκινά και σταματά, ή είναι καλοκαίρι και ταξιδεύεις ή δεν είναι και είσαι ακίνητος"

και τελικά με τα μισά μου πόδια και τη μισή μου καρδιά που βρίσκεται πάντα μα πάντα εδώ πέρα, ονειρεύομαι να ταξιδέψω αληθινά, αληθινά και βαθειά.

Εσύ έχεις κάνει ποτέ κάποιο αληθινό ταξίδι; Με τα σύγχρονα μέσα πλέον μπορώ να δω τις ματιές που ρίχνουν οι άλλοι άνθρωποι στο καλοκαίρι και στα ταξίδια. Αναρωτιέμαι ποια είναι τα όνειρά τους; Δε μοιάζουν καθόλου να ονειρεύτηκαν να κάνουν αυτό που τραβάνε βίντεο. Μοιάζουν να τους έβαλε κάποιος με το ζόρι να το κάνουν.

Είμαι κουρασμένος, ναι, τόσο πολύ κουρασμένος. Μα το κεφάλι μου ονειρεύεται ακόμα τα ταξίδια που μου ανήκουν.

https://www.youtube.com/watch?v=deqOizceN1I