Κλείσε τα μάτια σου και άκου

https://www.youtube.com/watch?v=XOzI1kxotXI&list=RDXOzI1kxotXI&start_radio=1

Μπορώ να ονειρευτώ;

Μπορώ να φανταστώ κάτι;

Ή το κεφάλι μου έχει σαπίσει πια, και δεν μπορεί μες στο σκοτάδι να βρει μια πιθαμή φωτός;

Με ακούει κανείς; Μιλάω ή μόνο το σκέφτομαι;

Φοβάμαι να ανοίξω τα μάτια μου γιατί μπορεί να μην έχει αλλάξει τίποτα από τότε που τα έκλεισα. Δε θυμάμαι πόση ώρα έχει περάσει από τότε που αφαίρεσα την όραση. Τι είχα μπροστά μου και τι υπάρχει τώρα στη θέση του;

Θέλω να ξέρω;

Αρκεί αυτή η θέληση για να μάθω;

Ας μείνω ακόμα λίγο απομονωμένος.

Κάπου μέσα στις στοές που τώρα γυρίζει η σκέψη μου και αντηχεί η φωνή μου, κάπου μέσα εδώ πρέπει να υπάρχει μια πηγή φωτός. Δεν ξέρω που είναι και ψηλαφίζω από τοίχο σε τοίχο. Αν ανοίξω τα μάτια μου θα τη βρω;

Μήπως τα έχω ήδη ανοιχτά και το σκοτάδι μέσα μου είναι ίδιο με το σκοτάδι του κόσμου;

Γιώργο βλέπεις;

Αν κινιόμουν θα αναγκαζόμουν να ανοίξω και τα μάτια μου αλλά έχω παγώσει.

Και στο χρόνο και στο χώρο όπως φαίνεται.

Πως να ζητήσω βοήθεια; Πως ζητάς βοήθεια αν δεν ξέρεις να μιλήσεις;

Πως ζητάς βοήθεια αν δεν ξέρεις τι βοήθεια χρειάζεσαι;

Πως ζητάς βοήθεια;

Σίγουρα κάποιος θα με δει τυφλό και χαμένο και θα με πλησιάσει να ρωτήσει τι έχω.

Ευτυχώς έχω ήδη, σαν σφαίρα στη θαλάμη του στόματός μου την αποστομωτική απάντηση στην ερώτησή του.

Καλά.

Ή κάτι τέτοιο.

Που ξέρεις; Μπορεί και να είμαι όντως καλά. Αν δεν ανοίξω τα μάτια μου δε μπορώ να ξέρω.

Μα δε θα ανοίξω τίποτα. Δεν χαρίζω τίποτα άλλο. Ο,τι δόθηκε, δόθηκε.

Σιωπή τώρα. Κάποια στιγμή το σώμα θα κλωτσήσει και η σκέψη θα προχωρήσει. Όχι τώρα όμως. Τώρα σιωπή. Σκοτεινές στοές και χέρια να ψηλαφίζουν τους τοίχους για να βρούνε φως. Από αργότερα η διέξοδος, από αργότερα η προσπάθεια, από αργότερα το σήκωμα του βλέμματος.

Τώρα θα μείνω λίγο εδώ στην ησυχία. Και θα κάνω πως δεν ακούω το βουητό απ' τις στοές. 

Κι ας γέμισε το κεφάλι μου από δαύτο.

Κι ας μην έχει πλέον χώρο για κάτι άλλο.

Σους, τώρα μιλάει το βουητό, κλείσε τα μάτια σου και άκου.