Έλα λοιπόν, πες μου τι είμαι

https://www.youtube.com/watch?v=GR3Liudev18

Μαμά απλά διασκεδάζω στη σκηνή με τα τακούνια μου

Δεν είμαι κουίρ, έτσι μου λένε όλοι, εγώ δεν παίρνω κι όρκο. Κυρίως γιατί δεν ξέρω και τι είναι ακριβώς αυτό. Και γιατί δεν ξέρω κι ακριβώς τι είμαι εγώ.

Άμα ρωτήσεις, θα σου πουν πως είμαι άντρας. Με πέος, καράφλα, λίγη καμπούρα, κοιλίτσα, απ' όλα γενικά. Και όντως είμαι. Τα έχω όλα αυτά, και λίγο παραπάνω ανταγωνιστικότητα και θυμό, και φόβο να μοιραστώ συναισθήματα, και λίγη αχρείαστη σοβαρότητα και κακές σχέσεις με τον πατέρα και τον αδερφό μου.

Όλα τα αντρικά χαρακτηριστικά σαν να λέμε.

Άμα ρωτήσεις άλλα παιδιά, που με έχουν δει αλλού, θα σου πουν πως είμαι και λίγο γκέυ. Έτσι, να πετάω τα χέρια μου όταν μιλάω για κάτι που με ενδιαφέρει, να χορεύω λίγο πιο κουνιστά απ' όσο θα περίμενε κανείς. Να ντύνομαι με περίεργα ρούχα κάποιες φορές, με λουλούδια και σχήματα αστεία, που δε μου πάνε και ιδιαίτερα αλλά μου αρέσουν πολύ.

Άλλες φορές είμαι λίγο ξενέρωτος, έτσι να ντρέπομαι να μιλήσω στα κορίτσια που μου αρέσουν κι ας μου αρέσουν πολύ, έτσι να είμαι λίγο καληνυχτάκιας και ευγενικάκιας και καθόλου πιεστικός αλλά σε βαθμό που να γίνεται λίγο φλώρικο το θέμα, λίγο δειλούλης και καλούλης και σεβαστικός ενώ δε χρειάζεται και τόσο. Βέβαια δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει "δεν χρειάζεται να είσαι τόσο πολύ σεβαστικός" αλλά δε θα επιμείνω τώρα, για να μου το είπαν κάτι θα εννοούσαν.

Άλλες φορές είμαι τελείως άφυλος, υπάρχω έξω από το πέος μου, συνήθως σε πάρτυ ή σε αθλητικά ιβέντς ή σε πεζοπορίες και ποδηλατοδρομίες συμβαίνει αυτό, και ξεχνάω οτι είμαι κάτι συγκεκριμένο και υπάρχω σαν λειτουργία, σαν προβολέας και κάμερα, βλέπω, καταγράφω και βιώνω αυτό που συμβαίνει, παρασύρομαι και μετά μου λένε "έπρεπε να κάνεις αυτό τότε" κι εγώ το είχα ξεχασμένο γιατί ήμουν έξω από τις συμβάσεις και απλά χόρευα/προσπαθούσα/περπατούσα/ποδηλατούσα/ζούσα.

Και κάποιες φορές πλησιάζω απειλητικά, δηλαδή στο μυαλό των άλλων απειλητικά, εγώ απλά πλησιάζω γιατί έλκομαι, πλησιάζω παρόλα αυτά και χρησιμοποιώ τα χείλη, τη φωνή, τα χέρια και το αναθεματισμένο το πέος μου, ξεχνάω βλέπετε για λίγο τη φόρτιση που έχει και το αποδέχομαι μαζί με τα υπόλοιπα, και επι - κοινωνώ μαζί με την παρτενέρ μου, γιατί στη δική μου περίπτωση η παρτενέρ είναι συνήθως θηλυκό, απλά αυτό συμβαίνει, δεν το έχω σκαλίσει κιόλας, (ξέρω γω; χρειάζεται;) και επικοινωνώ με εκείνη και ίσως εκείνη αναρωτιέται τι συμβαίνει αλλά εγώ είναι η μόνη στιγμή που έχω κάνει τη σύμβαση ότι εκείνες τις στιγμές δε θα αναρωτιέμαι καθόλου και για τίποτα και οτι αν αναρωτιέμαι τότε κάτι πάει στραβά.

Και κάποια παιδιά λένε πως το σεξ είναι εκείνο και το άλλο κι εγώ νιώθω πως κάνω σεξ με χίλιους τρόπους και όλοι είναι γλώσσες κι εγώ μιλάω με τις παρτενέρ μου σε χίλιες γλώσσες και προσπαθούμε να μη χαθούμε στη μετάφραση.

Λατρεύω να τους μιλάω και λατρεύω να τις ακούω*, κάποιες φορές είμαι λίγο άντρας φαντάζομαι και κάποιες φορές καθόλου και κάποιες φορές μου λένε τι είμαι γιατί θεωρούν πως τους/τις ρώτησα αλλά εγώ δεν έχω κάνει ποτέ μου αυτή την ερώτηση, αν είμαι άντρας θα έλεγα αφήστε να το κρίνω εγώ, αλλά σε ένα λίγο καλύτερο επίπεδο, αν αναρωτιέται κανείς/καμία αν είμαι ή δεν είμαι άντρας τότε είναι λίγο ζώον γιατί άντρας ξεάντρας, άμα νιώθω καλά μπορώ και να χορέψω

και να αθληθώ 

και να περπατήσω 

και να ποδηλατήσω 

και να φιλήσω 

και να χουφτώσω 

και να γαμήσω 

και να ακούσω 

και να μιλήσω

άρα τελικά, πριν τις κρίσεις και τις περιγραφές, μήπως απλά να νιώθουμε καλά μεταξύ μας; 

*λατρεύω τη φωνή τους, όλοι μου οι έρωτες έχουν υπέροχες φωνές