home is where my heart is

https://www.youtube.com/watch?v=KgvjVqHCbII&ab_channel=M83

Μου έχει τύχει, κάποιες στιγμές, να θέλω να κάνω κακό στον εαυτό μου. Δεν ξέρω αν θέλω να κάνω κακό ή απλά θέλω...

Βασικά δεν ξέρω τι θέλω. Μου έχει τύχει κάποιες φορές να θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο, να θέλω να πάρω μια λάμα και να ανοίξω το δέρμα μου, να τσούξω, να δω μια πληγή, να νιώσω ένα σοκ. Δεν ξέρω τι ακριβώς ψάχνω σε αυτή την κίνηση.

Σήμερα, που γυρνούσα από τη δουλειά, ήθελα (πάλι) να κάνω κακό στον εαυτό μου. Σκέφτηκα να κλείσω τα μάτια μου και να περάσω μια διασταύρωση χωρίς προφυλάξεις. Ήμουνα βλέπετε με το ποδήλατο. Δεν το έκανα. Ίσως κι από συνήθεια. Έχω συνηθίσει τόσο πολύ να προσέχω στο δρόμο...

Δεν το έκανα κι έφτασα "σπίτι". Όση ώρα έφτανα στο "σπίτι" έκλαιγα από μέσα μου. Και είχα πολύ θυμό μέσα μου. Και πόνο. Και πολλή στεναχώρια. Έφτασα που λέτε στο "σπίτι" και άφησα το ποδήλατο στην άκρη, έβγαλα τα ακουστικά και πήγα να βρίσω δυνατά από τον πόνο και τα νεύρα και τη θλίψη και τη στεναχώρια.

Και με σταμάτησα γιατί ήμουν κουρασμένος από την θλίψη και δεν ήθελα άλλο. Μου έχει τύχει κάποιες φορές να θέλω να κάνω κακό στον εαυτό μου αλλά να μην κάνω γιατί, κυριολεκτικά, έχω μπουχτίσει από τον πόνο. Δε θέλω να με γλυτώσω ή να προχωρήσω προς την υγεία και το φως. Απλά έχω κουραστεί από τον πόνο και δε θέλω άλλο. Ενώ θέλω να κάνω κακό στον εαυτό μου.

Δε θέλω όμως ταυτόχρονα.

Σκέφτηκα να καλέσω κάποιον. Σκέφτηκα τη διασταύρωση. Το ασθενοφόρο. Εμένα να κρατώ τις αισθήσεις μου με δυσκολία. Τα γυάλινά μου γόνατα σπασμένα, να μη μπορούν να κάνουν τίποτα πια. Ποιον να καλέσω; Είμαι τοξότης, η επανάληψη δε μου αρέσει. 

Δε μπορώ να λέω ξανά τα ίδια και τα ίδια. 

Δεν θα καλέσω κανέναν, θα κρατήσω τις αισθήσεις μου, 

τον πόνο και τη θλίψη μου, 

και θα πάω όπου μου είπανε να πάω.

Θέλω να κάνω κακό στον εαυτό μου. 

Γιατί, δεν το γνωρίζω ακριβώς. 

Αλλά είμαι τόσο κουρασμένος,

που δε μπορώ ούτε το χέρι με τη λάμα να σηκώσω.

Ούτε τα μάτια στη διασταύρωση να κλείσω.

Ας κρατήσω τις αισθήσεις μου απόψε,

είναι γλυκειά η νύχτα και ο πόνος

έρχεται και φεύγει

έρχεται και φεύγει

έρχεται και φεύγει.

Είτε θα έρθει και θα μείνει

είτε θα φύγει.

Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς; Ακούς;