Ένα ον σαπίζει στο έδαφος κι εσύ ζουμάρεις

Ένα απέραντο σύμπαν

που τα μάτια σου δεν αρκούν να το δουν ολόκληρο

συσπάς τους αόρατους μύες των ματιών σου και ζουμάρεις

ένας γαλαξίας

γεμάτος από όντα που αναλύουν τις πραγματικότητές τους

κάποια βλέπουν ακτινοβολία

άλλα μυρίζουν ύλη

άλλα αντιλαμβάνονται κύματα

άλλα γεύονται τον μαγνητισμό, καταναλώνουν την ενέργεια των κουάρκ σαν φαγητό

ζ ο ύ ν

κι εσύ ζουμάρεις

https://www.youtube.com/watch?v=1CLo8Kqu8vc&ab_channel=SlitherMusic

ένα ηλιακό σύστημα

καταιγίδες κρυστάλλων, άνεμοι σαρώνουν ερήμους

έρημοι σαρώνουν το πνεύμα σου

λευκό φως από το άστρο που διαφεντεύει τα γύρω, διαφεντεύει και σένα πλέον

αφήνεις τις άλλες αισθήσεις να σβήσουν και αφοσιώνεσαι στην ακτινοβολία

πάγοι, υγρά μέταλλα, θερμοκρασίες, νερό και χώμα

ύλη που πήρε μορφή

- και επειδή ο χρόνος δε μετριέται σε τέτοιες κλίμακες -

ύλη που πήρε μορφή

π ρ ι ν   α π ό   τ ο   τ ώ ρ α

κι εσύ ζουμάρεις

ένας πλανήτης που βρίθει από κίνηση

ζωή δεν γνωρίζεις τι είναι, αλλά ο πλανήτης την έχει ορίσει για σένα

σύμφωνα με τη ζωή του πλανήτη, ο πλανήτης αυτός είναι γεμάτος ζωή

κι εσύ βλέπεις την ύλη του πλανήτη να έχει μετατραπεί σε χίλια δύο

ό ν τ α

που κινούνται με σκοπό ή δίχως σκοπό στην επιφάνεια του πλανήτη

ζουν κι αυτά

κι ας είναι η ύλη που τα αποτελεί δεδομένο οτι θα αλλάξει μορφή

ίσως στην άλλη της μορφή να ξεχάσουν πως ζουν

και απλά να στέκονται ακίνητα

χώμα που ήταν ον

ον που πηγαίνει προς το χώμα

με ταχύτητα φωτός στα μάτια σου

με ταχύτητα γρηγορότερη απ' όσο θα ήθελαν, στα μάτια τους

κι εσύ ζουμάρεις

είσαι στο έδαφος και η ύλη ποικίλει

ζωντανή ύλη που λέγεται  ζ ώ ο  γυρίζει στην επιφάνεια

νεκρές γεωμετρίες ξεπηδούν από το έδαφος σαν κατάρες

συγκεντρώσεις ύλης και όντων

τις λένε πόλεις κι εσύ τις λες πόλεις μαζί τους

μια από αυτές τις   π ό λ ε ι ς   απλώνεται μπροστά σου σαν λαδιά

κι ας μην ξέρεις τι είναι το λάδι

αυτό το άπλωμα το έχεις ξαναδεί, αυτή την   μ ό λ υ ν σ η

χαρακιές ευκολίας χωρίζουν τις γεωμετρίες δημιουργώντας νέες γεωμετρίες

πιο πολύπλοκες

ίσιες γραμμές στο σύμπαν...

το είδαμε κι αυτό

ακολουθάς με τα νεαποκτηθέντα σου μάτια μια τέτοια γραμμή  χώματος πάνω σε χώμα 

και σε οδηγεί σε μια γεωμετρία

ζουμάρεις

η γεωμετρία αυτή

που τα όντα τη λένε   σ π ί τ ι   αν και δε θυμίζει σε τίποτα σπίτι

καταφύγιο της ύλης από την ύλη - ας πούμε αυτό για ευκολία

απ' έξω κοιτάζεις τα ανοίγματα που έχει το σπίτι

σα να μην μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν να είναι μέσα ή έξω τα όντα

κι ενώ το άστρο βλέπει την πλευρά του πλανήτη τη στιγμή ετούτη

και λούζονται όλα με την ακτινοβολία του

μέσα στο σπίτι επικρατεί σκοτάδι

ζουμάρεις λοιπόν

https://www.youtube.com/watch?v=beo_V3BnOfo&ab_channel=WherePostRockDwells

και μέσα στο σπίτι που δεν είναι σπίτι είναι λογής λογής θαύματα

ύλη επεξεργασμένη από τα όντα σχηματίζει νέες γεωμετρίες

λες και δεν έφταναν οι προηγούμενες

ο χώρος πλέον είναι ασφυκτικός

τα όντα λες και θέλουν να ακουμπούν κάπου το χέρι τους συνέχεια

ίσως νιώθουν μόνα τους στο κενό

το κενό που σου αρέσει τόσο

μέσα στους κλειστούς χώρους του σπιτιού

τα   δ ω μ ά τ ι α

η ύλη οργιάζει

κάθε της έκφανση είναι αφημένη στο έλεος της τυχαιότητας

σαν να βαρέθηκε το ον του σπιτιού τις γεωμετρίες και αγκάλιασε το χάος

τα λέει σκουπίδια αλλά προτού γίνουν σκουπίδια και αφού έγιναν σκουπίδια ήταν

ύλη

τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο

αλλάζει μορφές, αλλάζει χρήσεις

ποτέ δεν είναι κενή, ποτέ δεν είναι κάτι λιγότερο από αυτό που είναι

στη μέση ενός   δ ω μα τ ί ο υ

ένα ον σαπίζει στο έδαφος

κι εσύ ζουμάρεις

έχει προεκτάσεις διάφορες

που όλες μοιάζουν να έχουν λειτουργίες μυστήριες

αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από δέκτες

σε σημείο που καταλήγει να είναι ολόκληρο ένας δέκτης

εκπέμπει κιόλας; ποιος ξέρει

γύρω του τα   σ κ ο υ π ί δ ι α   σωρεύονται

αλλά αυτό το ον μάλλον έχει αρχίσει να μεταλλάσσει την ύλη του

γιατί οι λειτουργίες του ως ον έχουν πάψει

οι προεκτάσεις του είναι ακίνητες, μαύρες και λιώνουν

γίνονται ένα με την ύλη γύρω τους

είναι   ν ε κ ρ ό 

έτσι θα έλεγαν τα γύρω όντα αν το έβλεπαν

εμάς δεν μας κάνει κάποια εντύπωση αυτός ο θάνατος

κανένας θάνατος δηλαδή

γιατί ταυτόχρονα κάπου αλλού

συμβαίνουν άπειρες γεννήσεις, αν χρησιμοποιώ σωστά τη λέξη

καλύτερα η λέξη   με τ α λ λ ά ξ ε ι ς

όμως ζουμάρεις λίγο ακόμα

και η προέκταση του όντος που δείχνει σημαντικότερη

το   κ ε φ ά λ ι

έχει πέσει στο πλάι

δίπλα του συσκευές επικοινωνίας, άτονες και σιωπηλές

αυτό το ον σταμάτησε να λειτουργεί όπως πριν

αλλά δεν ξέρουμε γιατί

είχε κάποια ανάγκη που δεν ικανοποιήθηκε;

τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα;

του έλειψαν τα απαραίτητα υλικά για να διαιωνίσει την επιβίωσή του;

δε μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις

άλλωστε η ύλη δεν πεθαίνει

μόνο μεταλλάσσεται

νομίζω είδαμε αρκετά

κι έτσι απομακρύνεται το οπτικό πεδίο από το νεκρό ον

ο πλανήτης μικραίνει

το άστρο γίνεται ένα από τα πολλά

ο γαλαξίας γίνεται μια κουκκίδα

προοπτική

ενδιαφέρον ζήτημα

όμως καθώς εγκαταλείπουμε τους δέκτες ακτινοβολίας μας

τα   μ ά τ ι α   μας

που δεν τα χρειαζόμαστε πια

χάνει και αυτό τη σημασία του

πλέον η ύλη είναι μια σούπα μπροστά μας

είδαμε το θαύμα μας και σήμερα

ένα ον πέθανε

και τα γύρω του όντα έκλαψαν και η ζωή τους άλλαξε

μόνο που χρειάστηκε να κάνουμε τόσο και τόσο ζουμ για να το δούμε

και να φτιάξουμε μάτια

και να βρούμε το σπίτι τους

και το δρόμο τους

και τις γεωμετρίες τους

και να αντιληφθούμε την ύλη όπως την αντιλαμβάνονται αυτά

προοπτική

ενδιαφέρον ζήτημα