Τα χέρια μου στραγγίξανε

 https://www.youtube.com/watch?v=SvrOzYtnLMA

Ένα αναίσθητο πλοίο με την πιο μυτερή καρίνα

διασχίζει μια θάλασσα κυττάρων

και μια μυρμηγκοφωλιά σε σχήμα μπάλας

αιωρείται στο κενό

Ανοίγει δρόμο η καρίνα στα παπλώματα του νου

με ένα σύριγμα που δεν αγγίζει τα αυτιά μας

και η πεπλατυσμένη σφαίρα με το σπάγκο της δεμένη

κάνει κύκλους γύρω από το πιο ανηλεές αστέρι

εκεί που θα 'τανε η πρύμνη αν ήταν πλοίο

και οι αφροί θα μαρτυρούσαν την πορεία που τραβάει

τώρα η καρίνα αφήνει ένα αυλάκι από αίμα

άηχο, φρικτό μα όχι άοσμο, μεταλλικό και πορφυρένιο

και η φωλιά των μυρμηγκιών όλο τραβάει

στην τροχιά μιας πετονιάς που όλο κονταίνει

το πλοίο που αυλακώνει τις συστάδες

έχει φορτίο μόνο θάνατο στ' αμπάρια

από τη θάλασσα σαν ψέμα ξεχειλίζουν καταρράχτες

και η προβλήτα που θα γίνει το ξεφόρτωμα σιμώνει

και η φωλιά των μυρμηγκιών όλο πετάει

με μια τροχιά που για εμένα όλο μικραίνει

η καρίνα ετελείωσε το δρόμο της κι εστάθη

γυρίζω πίσω να κοιτάξω στο βυθό πριν ξεψυχήσω

μέσα στα βάθη ίσως δω τα μυστικά μου

κάτω απ' τα παπλώματα του νου σαλεύει η ψυχή μου

και η φωλιά των μυρμηγκιών ισορροπεί στο μαύρο χάος

αυτοκτονώντας με μια ακρίβεια νομοτελειακή

μαυρίσανε τα μάτια μου, βλέπω παντού πλέον το χάος

νιώθω στο κάτω μου να σχηματίζονται λιμνούλες και αφήνομαι

φαντασιώνομαι μυρμήγκια να αφήνουν το κορμί μου πριν πεθάνει

σε αναζήτηση μιας άλλης, πιο φιλόξενης φωλιάς, χωρίς καρίνες

και η φωλιά των μυρμηγκιών θυμίζει πλοίο

που αρουραίοι το αφήνουν να γλυτώσουν απ' την αρρώστια

και ακυβέρνητο αφήνεται στο χάος

που καμία προσμονή, παρηγοριά ή ανακάλυψη δεν κρύβει

όλα τα χρώματα 

μαυρίσανε

τα μάτια μου 

σαπίσανε

τα χέρια μου 

στραγγίξανε

κι όλα τα κύτταρά μου αυτοκτονήσανε

https://www.youtube.com/watch?v=-C-HytsGYg0