(The ethics of motion)
But I can keep running
No, I can keep running
Η ηθική της κίνησης επιβάλει να φθείρω τα μέλη μου σε βαθμό,
πρώτα κούρασης
μετά εξάντλησης
μετά αληθινής άσκησης και παρακαταθήκης
και τέλος διάλυσης.
Στο μαύρο χώρο που βρέθηκα
- γιατί τα πάρτυ είναι πάντα σε μαύρα δωμάτια; -
οι τοίχοι ήταν υγροί από τα χνώτα των ανθρώπων
το πάτωμα ήταν υγρό από τα χυμένα ποτά
τα γεννητικά μου όργανα ήταν υγρά από μια κοπέλα που χορεύαμε δίπλα δίπλα
και έκανε ζέστη.
Ήταν από τις ζέστες που δε σε αφήνουν να αποβάλεις τη δική σου
και είναι καταστροφικό να κινείσαι σε τέτοια ζέστη
- γιατί η ζέστη παράγει νέα θερμότητα -
Όμως η ηθική της κίνησης επιβάλει να φθείρω τα μέλη μου σε βαθμό
- τελικά -
διάλυσης
How can anybody have you?
How can anybody have you and lose you?
How can anybody have you and lose you
And not lose their minds, too?
Έτσι κι έκανα.
Η υγρασία έπαψε σύντομα να με ενοχλεί
κι ας μη μπορούσα να αναπνεύσω.
Συχνά μετά από τέτοια πάρτυ αναρωτιέμαι αν έχω αυτοκτονικές τάσεις
αλλά το απορρίπτω γρήγορα,
συνήθως έχω άλλες δουλειές.
Κάποια ώρα της νύχτας που είχα ξεχάσει ότι υπάρχει χαρά
και απλά χόρευα από πείσμα
ήρθαν φίλοι που δεν είναι πια φίλοι
και φίλοι που δε θα γίνουν ποτέ φίλοι
και μαζί τους ήρθε και μια αγέραστη.
Πριν καταλάβω πότε άλλαξε η χροιά των ήχων
ξέχασα τη διάλυση μου
ξέχασα τη φτέρνα μου που έκαιγε
τα σάπια μου αγγεία
το γόνατο κουρέλι που σέρνω από δω κι από κει
και άρχισα να κινούμαι αμήχανα και σκόπιμα
- η ηθική της κίνησης έγινε ανήθικη -
Oh my Lord, oh, we really did it now
I'm a monster and you're my sacred cow
But I can keep running
No, I can keep on running
Τα γεννητικά μου όργανα μαζεύτηκαν
- υπάρχει χρόνος για αυτά αργότερα -
και οι καλυμμένοι με ρυζόχαρτο προβολείς μου
στράφηκαν στον δικό σου.
Αλίμονο,
εμένα το φως μου είναι θαμπό και θέλει συντήρηση για να λάμψει.
Χορέψαμε
αν και φοβάμαι να χορεύω με άλλους ανθρώπους
και ήθελα τόσο να σου εξηγήσω πόσο παράξενο είναι για μένα να χορεύω με άλλον(η)
- πόσο μάλλον με μια αγέραστη -
αλλά είχε πολύ θόρυβο δίπλα στα ηχεία
και έμεινε ανεξήγητη η χαρά μου
Σύντομα με κοίταξες παραπάνω απ' όσο άντεχα
και σε πλησίασα πολύ πολύ κοντά για να σταματήσουμε να κοιταζόμαστε
και έφτασα τόσο κοντά που λέω
ε, εδώ που φτάσαμε...
ε,
δε φτάσαμε γενικά
αλλά ως αληθινή αγέραστη
δεν πτοήθηκες
και ακολούθησες την ηθική της κίνησης στο ακέραιο
- α, ναι σωστά, είσαι και φιλόσοφος της κίνησης μου είπαν -
εμένα λίγο τραντάχτηκε η καρδούλα μου
αλλά λίγο, ντάξει
και σκεφτόμουν πως ελπίζω να μην ενοχλήθηκες.
Οι αγέραστοι και οι αγέραστες έχουν ακόμα εξουσία
ακόμα και σε αυτόν τον γερασμένο κόσμο
και τις φοβάμαι.
I guess that's just me, honey, I guess that's how I'm built
I try to tell you I love you and it comes out all sick
I guess that's just me, honey, I guess that's how I'm built
I try to write you a love song but it comes out a lament
Το αστείο έληξε κάποια ώρα αργότερα.
Η ηθική της κίνησης είχε νικήσει για άλλη μια φορά
την ανηθικότητά μου.
Don't it beat a slow dance to death?
Παρόλα αυτά εγώ έμεινα ευχαριστημένος
δηλαδή όχι, γιατί σε θέλησα πολύ
και δεν είχαμε ο ένας την άλλη όπως θα ήθελα
αλλά έμεινα ευχαριστημένος.
Η ηθική της κίνησης επιβάλει να διαλύομαι στα dancefloors
και σπάνια
- ως και ποτέ -
δε θέλω να μοιράζομαι την ηθική μου με κάποια
γιατί ντρέπομαι
και γιατί μου χαλάνε τη φάση μου.
Όμως ο ερωτικός
- για μένα -
χορός μου ρίξαμε
χωρίς να αγγιχτούμε ούτε λίγο
μου θυμίζει οτι κάποιες φορές
το ηθικό είναι η κίνηση
και οτι οι αγέραστοι δεν έχουνε χαθεί από τη γη.
Είχα να δω μια
περίπου δυο χρόνια αν θυμάμαι καλά
Don't it beat a slow dance to death?
τα αγόρια
- είναι η νέα εποχή -
έχουν πολλά να φοβούνται
μακαρίζω που γεννήθηκα αγόρι
γιατί είμαι ευχαριστημένος με αυτό που είμαι
κατάρα στους ανθρώπους που με τρυπούν με δηλητήρια για τη φύση μου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου