Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019

άμορφο σκοτάδι, άχρηστο κείμενο, άνοστο

Κανείς δε μας απαγορεύει να ευχαριστηθούμε την ήττα

Εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια που παίζουμε μαζί ποδόσφαιρο μπορώ να πω οτι έχουμε περάσει καλές και κακές στιγμές. Όμως ο αγώνας είναι στημένος και θα χάσουμε. Και αυτό είναι βέβαιο. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα παραπάνω εκτός από:

όταν τελειώσει ο αγώνας και ο σπίκερ βγει στο στούντιο της ερτ, να βρει να πει μια δυο καλές κουβέντες, για το ότι παίξαμε καλά, ή ότι βγάλαμε δυο τρεις καλούς συνδυασμούς ή ότι βάλαμε ένα ωραίο γκολ

Πέρα από αυτά, θα χάσουμε και δεν υπάρχει ούτε μια ομάδα ικανή να κερδίσει τον αγώνα που δίνουμε και θα δώσουμε όλα αυτά τα χρόνια. Θα φανεί ότι κερδίζουμε ίσως κάποιες φορές, σε κάποιο κρεβάτι ή σε κάποια όμορφη βραδιά ή σε κάποια θάλασσα ή σε κάποιο νησί ή όταν θα είμαστε μεθυσμένοι. Αλλά δεν θα κερδίσουμε ποτέ.

Θα χάσουμε, ολοκληρωτικά και αδιαπραγμάτευτα. Μέχρι να χάσουμε όμως:

κανείς δε μας απαγορεύει να ευχαριστηθούμε την ήττα

Και παρόλο που εγώ έχω μια συγκεκριμένη θέση στον αγώνα και παρόλο που γίνονται συνέχεια αλλαγές στους παίκτες της ομάδας, αγωνιζόμαστε μαζί. Είναι ξενέρωτος ο αγώνας γιατί πολλές φορές δε συγχρονιζόμαστε, κάποιες φορές οι πάσες είναι άτσαλες ή δεν έχουμε καταφέρει να συνδυαστούμε καλά. Κάποιες φορές θυμώνουμε ο ένας με τον άλλο και παρατάμε το παιχνίδι για λίγο, ή ακόμα ακόμα αλλάζουμε ομάδα. Ή και διώχνουμε από την ομάδα ε;

Εγώ όμως την ομάδα μου την έχω ψηλά, τη θέλω πρωταθλήτρια μέσα στην πλάνη του αιώνιου αγώνα. Ο αγώνας δεν είναι αιώνιος, όπως προείπαμε αλλά έτσι πρέπει να νομίζουμε αλλιώς δεν πρόκειται να παίξουμε ούτε λεπτό περισσότερο.

Έτσι λοιπόν, με μια γνώση κι ένα άγχος για την ήττα, προκαλώ τον εαυτό μου να την ευχαριστηθεί:

με κάθε πέσιμο
χαϊδεύω το γρασίδι στο μάγουλό μου
με κάθε χτύπημα
απολαμβάνω το αίμα που κυλάει στο δέρμα μου
με κάθε λάθος 
ονειρεύομαι πως θα ήταν αν όλα πήγαιναν σωστά

Κανείς δε μου απαγορεύει μέχρι να λήξει ο αγώνας να χαρώ που παίζω, παρόλο που θα κυνηγάω στο σκορ καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Δεν ξέρω τι να πω παραπάνω μιας και δε μπορώ να γράψω πλέον. Ούτε να κάνω σεξ μπορώ, ούτε να γίνω φίλος μπορώ, ούτε να συγκινήσω, ούτε να συναρπάσω, ούτε να ενθουσιάσω. Μπορώ μόνο να χάσω. Το μόνο που μου μένει είναι να χάσω.

Κουράστηκα να υποκρίνομαι πως αγαπάω. Απλά θέλω να φτιάχνω ωραία πράγματα. Να παίζω ωραίο ποδόσφαιρο μέχρι να λήξει το παιχνίδι. Δε με λεν τυχαία βαρετό οι άνδρες και οι γυναίκες που παίξαμε ή παίζουμε μαζί. Θέλω απλά να φτιάχνω ωραία πράγματα και να τρίβομαι πάνω σε ωραία πράγματα. Το να συνδέομαι πλέον είναι εκτός πραγματικότητας. Είναι 

είναι απογοητευτικό, αυτό είν' όλο

και ορκίζομαι, ήθελα να γράψω κάτι όμορφο και χαρούμενο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου