Κάποτε έγινε σεισμός
και ήταν στο επίκεντρο του ένα εργοστάσιο
και στο επίκεντρο του εργοστασίου ήταν ένα αγόρι
στην αποθήκη κάπου
ετοίμαζε να φτιάξει παναντόλ
και όλα άρχισαν να κουνιούνται στο κέντρου του κόσμου
και τα ράφια πήγαν πέρα δώθε
και το κεφάλι του πήγε πέρα δώθε
και τριξίματα ακούστηκαν από τα ράφια
και τις σκέψεις του
και κόντρα σ' όλα τα προγνωστικά
το εργοστάσιο κατέρρευσε με πάταγο
- οι λυγμοί ήρθαν αργότερα -
και στην ενδόρρηξη που διετελέσθη
μοναδικός μάρτυρας από μέσα
ήταν το αγόρι του παναντόλ
τέλος
σαν επίλογος τον σκέπασαν τα συντρίμμια
τόσα που δεν περνούσε ούτε σταγόνα φως
σαν από θαύμα το αγόρι επιβίωσε
κοκαλωμένο σε ένα κουκούλι από τσιμέντο, σίδερα και πρώτες ύλες
βαθειά βαθειά μες στα ερείπια
νιώθει τη θαλπωρή του παπλώματος μέσα στο καταχείμωνο
την αγκαλιά της έμπιστης ερωμένης
την τουρλωτή κοιλιάς της μητέρας
να γίνουν κι άλλοι σεισμοί
να πάω πιο βαθειά
να γίνουν κι άλλοι σεισμοί
να πάω βαθύτερα
τον άκουσε η ΕΜΑΚ να ψιθυρίζει
λίγο πριν ξεθάψουν το αγόρι του παναντόλ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου