Θα ήθελα να είσαι η φωνή στα τραγούδια μου
έχεις υπέροχη φωνή
κάθε σου ελάττωμα μου φάνηκε κάποια στιγμή απλά πανέμορφο
αγχώθηκες οτι με ενοχλεί το σφύριγμα της μύτης σου στον ύπνο
κι εγώ ωραιότερο νανούρισμα δεν είχα
αλλά δεν με κατάλαβες ποτέ
ίσως από το βόλεμα να έλεγες ναι
δεν είμαστε χωριστά επειδή σε θέλω ακόμα
άμα σε ήθελα ακόμα θα σε διεκδικούσα
είμαστε χωριστά γιατί φέρθηκες απαίσια
και μιας και δεν έχεις ζητήσει συγγνώμη ακόμη
η παρακαταθήκη σου είναι αυτή
- πέρα από το ομορφότερο σφύριγμα μύτης, την ομορφότερη βρωμερή ανάσα του πρωινού, την πιο νανουριστική φωνή, τα πιο ενδιαφέροντα βαρετά νέα ημέρας, τα πιο γλυκά άγχη, τα νόστιμα φαγητά που έφτιαχνες, πέρα από την απεριόριστη φροντίδα που ήθελα να σου δώσω -
η παρακαταθήκη σου είναι η απαίσια, αμετάνοιωτη συμπεριφορά σου
που εν τέλει,
με κόπο και πόνο,
έσβησε όλα τα πανέμορφα που έβρισκα πάνω και μέσα σου
Μπορεί να καταρρεύσω από τη θλίψη της απουσίας σου
αλλά προτιμώ αυτό
παρά να υποχωρήσω
Ή σέβας ή σέντρα "φίλη"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου