https://www.youtube.com/watch?v=ZUYknY5MXTI
Τι τραγούδια θα πω στο επόμενο ιβέντ μας;
Κάποια καλά, κάποια κακά, κάποια να πούμε πως δεν υπάρχει μας πλέον. Τα ίδια και τα ίδια. Ξέρεις πως είναι.
Αρκετά. Έκανα μεγάλο κύκλο με νέα ονόματα τα οποία δεν αρκούνε πλέον, έκανα κύκλο με νέα μέρη τα οποία πάλι έμαθα στην εντέλεια, καλύτερα κι από αυτούς και αυτές που μου τα δείξανε. Αρκετά.
Αρκετά υποστήριξα τα θεμέλια με ψεύτικες κολώνες και γυψοσανίδες. Χρειάζεται ανακαίνιση το κτήριο, σοβαρά έργα και σχεδιασμό καλό, να μείνει, να στηριχθεί και να μην τρέμει με κάθε σεισμό. Μόνο να χορεύει μαζί με τα Ρίχτερ.
Είμαι κουρασμένος λέω, όμως δεν είμαι κουρασμένος να ζήσω. Κουράστηκα να μη ζω άλλο. Αν κάτι μου έμαθαν τα τελευταία χρόνια (πρέπει να) είναι να μη φοβάμαι να αγαπήσω, να μη φοβάμαι να μισήσω, να μη φοβάμαι να πικράνω, να μη φοβάμαι οτι θα φύγεις, να μη φοβάμαι να κοντραριστώ.
Αν κάτι πρέπει να μάθω από τα τελευταία χρόνια είναι πως πρέπει να γίνω πάλι άνθρωπος, ξέχωρος, αγαπητικός και ανεξάρτητος. Προσπάθησα με συμμαχίες και με φροντίδες να επεκτείνω την υπόστασή μου. Κατέληξα να τη χάσω. Δεν είμαι άνθρωπος, είμαι σκιά. Πως αυτή η σκιά θα γίνει πάλι υλικό; Μάλλον πρέπει να γίνει νύχτα πάλι, πρέπει να χαθώ στο σκοτάδι και να περιμένω να ξημερώσει.
Μπορεί από σκιά να ξαναγίνω άνθρωπος αν περιμένω να ξημερώσει ξανά.
Τι τραγούδια θα πω στο επόμενο ιβέντ μας;
Κάποια καλά, κάποια κακά, κάποια να πούμε πως δεν υπάρχει μας πλέον. Τα ίδια και τα ίδια. Ξέρεις πως είναι.
Αρκετά. Έκανα μεγάλο κύκλο με νέα ονόματα τα οποία δεν αρκούνε πλέον, έκανα κύκλο με νέα μέρη τα οποία πάλι έμαθα στην εντέλεια, καλύτερα κι από αυτούς και αυτές που μου τα δείξανε. Αρκετά.
Αρκετά υποστήριξα τα θεμέλια με ψεύτικες κολώνες και γυψοσανίδες. Χρειάζεται ανακαίνιση το κτήριο, σοβαρά έργα και σχεδιασμό καλό, να μείνει, να στηριχθεί και να μην τρέμει με κάθε σεισμό. Μόνο να χορεύει μαζί με τα Ρίχτερ.
Είμαι κουρασμένος λέω, όμως δεν είμαι κουρασμένος να ζήσω. Κουράστηκα να μη ζω άλλο. Αν κάτι μου έμαθαν τα τελευταία χρόνια (πρέπει να) είναι να μη φοβάμαι να αγαπήσω, να μη φοβάμαι να μισήσω, να μη φοβάμαι να πικράνω, να μη φοβάμαι οτι θα φύγεις, να μη φοβάμαι να κοντραριστώ.
Αν κάτι πρέπει να μάθω από τα τελευταία χρόνια είναι πως πρέπει να γίνω πάλι άνθρωπος, ξέχωρος, αγαπητικός και ανεξάρτητος. Προσπάθησα με συμμαχίες και με φροντίδες να επεκτείνω την υπόστασή μου. Κατέληξα να τη χάσω. Δεν είμαι άνθρωπος, είμαι σκιά. Πως αυτή η σκιά θα γίνει πάλι υλικό; Μάλλον πρέπει να γίνει νύχτα πάλι, πρέπει να χαθώ στο σκοτάδι και να περιμένω να ξημερώσει.
Μπορεί από σκιά να ξαναγίνω άνθρωπος αν περιμένω να ξημερώσει ξανά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου