Now, we are something else

Όπως πριν καιρό, τώρα είμαστε κάτι άλλο.

Είναι καλύτερη η επανεκκίνηση
μου φαίνεται πως θέλω λίγο χρόνο
δεν ξέρω τι μου λες, το χάσαμε
νοιώθω πως είναι λίγο αργά

αυτοσυγκράτηση μέχρι το τέλος
για να κρατήσω δυνάμεις που δε θα εφαρμοστούνε πουθενά
είναι αργά
είναι πολύ πολύ αργά για επιβολές

έχω ΜΑΤ που επιβάλλονται όταν μου λέει πως πηδιέται με τον άλλον
γιατί το υπουργείο προστασίας του Γιωργάκη έχει σχέδιο:
"άσε την να σε ξεφτιλίσει (κι αυτήν)
για να μπορείς να απαγκιστρωθείς πιο εύκολα
άσε τους να σε χτυπήσουνε
για να μπορείς όταν πονάς να ισχυρίζεσαι οτι έχεις δίκιο"

αυτός που χάνει επίτηδες
επειδή φοβάται να χάσει καταλάθος
χάνει δυο φορές

μια από σένα, μια από κείνον

είναι ζήτημα η διαχείριση της ήττας
της προδοσίας και τη νίκης
γιατί μπορώ να προβάλλω στο μυαλό μου τα πάντα εκτός από την πιθανότητα να κερδίσω;

μεγάλο απόφθεγμα της μάνας μου:
"αυτός που παίζει, χάνει
και αυτός που πίνει, μεθά"

αλλά όταν μοιράζονται τα χαρτιά κι έχω καλό φυλλαράκι
ε, δεν μπορώ να μην ποντάρω

δεν είμαι και κάτι πολύ διαφορετικό τελικά