Ο,τι μπορεί ο καθενας εδώ μέσα

https://www.youtube.com/watch?v=RwqB-VlveBY

Όταν καταλαγιάσει ο θυμός και η πίκρα μου, τότε μπορεί να είμαι σε θέση να σου μιλήσω. Τότε μάλλον θα είναι αργά. Και θα μιλήσουμε και θα απογοητευτούμε.

Θέλω να βρεθώ ξαφνικά να είμαι ευτυχισμένος
να νιώθω πως είμαι εκεί που πρέπει να είμαι
και πως κάνω αυτό που πρέπει να κάνω

όμως τελευταία, κάτι με κάνει να νιώθω
πως αν χωθεί κάτι μέσα μου βαθειά
και όχι με φιλικές διαθέσεις
ενώ όλα μου τα ένστικτα θα φωνάξουν - θα ουρλιάξουν
να το βγάλω για να σωθώ
κι ενώ θα φοβηθώ μην και πεθάνω,
ένα κομμάτι μου θα πει
"ντάξει, φαντάζομαι αυτή είναι μια οκέυ στιγμή
για να σταματήσω να βιώνω το οτιδήποτε"

γιατί είναι τόσο σκατά αυτή η σκέψη;
γιατί νιώθω έτσι;

προσπάθησα να λειτουργήσω
και λειτούργησα
και προσπάθησα να ξεπεράσω
και ξεπέρασα
όμως ποτέ οι πληγές δεν κλείνουν χωρίς σημάδι
είτε το βλέπεις είτε όχι

πέρασαν χρόνια
και μάλλον θα περάσουν κι άλλα
μέχρι να αποφασίσω πως η ευτυχία μου
έχει πεθάνει και απλά δεν πήγα στη κηδεία της

ειλικρινά,
προσπαθώ πάρα πολύ να μην μιλάω/γράφω/σκέφτομαι σαν 10χρονο
ξέρω πως δε φαίνεται
αλλά ο,τι μπορεί ο καθένας σ' αυτή τη ζωή